September16th
បើសិនជាបងប្អូនឮបទ (ទំនួញប្រេត) បងប្អូនប្រាកដជានឹកឃើញភ្លាមដល់រដូវភ្ជុំ ដែលជីដូនជីតាតែងតែប្រារព្ធជារៀងរាល់ឆ្នាំមិនដែលខកខានឡើយ ហើយបទនេះដែរត្រូវបានគេចាក់ផ្សាយតាមវិទ្យុ នាពេលទៀបភ្លឺ ។ ពិសេស នៅតាមវត្តអារាមនានា ពេលដែលយើងនាំគ្នាទៅបោះបាយបិណ្ឌ ។ មិនតែប៉ុណ្ណោះក៏ មានអ្នកខ្លះបានយកបទ (ទំនួញប្រេត) ទៅដាក់ក្នុងទូរស័ព្ទស្ដាប់កំសាន្តទៀតផង ។ ម្ចាស់បទទំនួញប្រេត គឺលោក ពេជ្រ សុខា មានស្រុកកំណើតឯខេត្តព្រៃវែង ។
ពេលនេះលោកបានលាចាកលោកនេះហើយ គឺកាលពីថ្ងៃអង្គារ ទី១៤ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០១០ ដោយរោគាពាធ នាវេលាម៉ោង៤ទៀបភ្លឺ ។
August12th
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
សម្លេងៈ ស្មូតទំនួញប្រេត ដោយលោកគ្រូ ពេជ្រ សុខា ។ នៅពេលដល់រដូវភ្ជុំបិណ្ឌ ក្នុងខែភទ្របទម្តងៗ តែងតែឮសម្លេងស្មូតដ៏គ្រលួច “ទំនួញប្រេត” ដែលឮគ្រប់ទិសទីក្នុងបរិវេណវត្ត ចាប់តាំងពី ថ្ងៃ១រោជ ខែភទ្របទ រហូតដល់ថ្ងៃ១៥រោជ ខែភទ្របទ ។ ក្នុងទំនួញស្មូត បានសារស័ព្ទពីពពួកប្រេត ដែលសោយទុក្ខក្នុងឋាននរក រងទារុណទៅតាមទំហំកម្ម ដែលបានធ្វើកាលកើតជាមនុស្ស ហើយត្រូវបានយមរាជដោះលែងឱ្យមានសេរីភាព ១៥ថ្ងៃ ដើម្បីដើរកបងប្អូនតាមវត្តអារាមនានា ។ ដើម្បីទាញយក សូមចុចទីនេះ ។
July28th
ទិដ្ឋភាពទូទៅ
ក្នុងការចូលព្រះវស្សារបស់ព្រះភិក្ខុសង្ឃក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនាដែលព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់បញ្ញត្តិ និងអនុញាតទុកនៅ ពុំមានពិធីអ្វីអមរួមផ្សំច្រើនទេ គឺកាលណាពេល វេលានៃការ ចូលព្រះវស្សាមកដល់ ព្រះភិក្ខុសង្ឃគ្រាន់តែជួបជុំគ្នាក្នុងអាវាសវត្ត (ឧបោសថាគា) ហើយ អធិដ្ឋានបាលីចូល ព្រះវស្សាជាការស្រេច ។ ដោយឡែកការចូលព្រះវស្សានៅប្រទេសកម្ពុជា មានការអមដោយកម្មវិធីមួយចំនួនផ្សេងទៀតដូចជា ពិធីសិតទៀនព្រះវស្សា ការបរវណាទៀនព្រះវស្សា និងសំពត់សាដក (សំពត់ងូតទឹកភ្លៀង) ព្រមទាំងការបវរណាបច្ច័យបួន ដល់ភិក្ខុសង្ឃសម្រាប់ត្រៀមសម្រាប់ការប្រើប្រាស់ របស់ព្រះសង្ឃក្នុងរដូវចាំព្រះវស្សាជាដើម ។
July22nd
ព្រះបទុមត្ថេរ សោម (១៨៥៣-១៩៣២)
July20th
លោកគ្រូអាចារ្យ ហែម-ចៀវ ជាមហាថេរមួយអង្គ បានក្រលេកឃើញប្រជារាស្ត្រ ទទួលទុក្ខទោសតាម ឋានខ្លួនជាមនុស្សក្នុងអនានិគម ហើយក្នុងសម័យនោះ (ឆ្នាំ១៩៣៣ -១៩៤២) គេបានលើកលោកជាវីរបុរសមួយដ៏ឆ្នើមក្នុងផ្លូវនយោបាយ រហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ ។
បើទោះបីជា មានសាលារៀនក្តី មានកម្មវិធីធម្មសាកច្ឆា បុច្ឆា-វិសជ្ជនា ឬក៏ ជាការនិមន្តទេសនានៅក្នុងពិធីបុណ្យ ទាននានាក្តី ក៏ហាក់បីដូចជា ប្រជាពុទ្ធបរិស័ទភាគច្រើន នៅមិនទាន់បានទទួល ការចេះដឹង សុជីវធម៌ សីលធម៌ ឬ បានយល់អំពីព្រះពុទ្ធសាសនា ឲ្យបានទូលំទូលាយ នៅឡើយ ។
